جلسه عمومي خشت        شروع جلسه : ساعت 35/16             تاريخ : 13/2/86

جلسه با سخنراني غلامرضا رزمي ،مجري جلسه ،با شعري از زنده ياد نصرت كسمنلي شروع شد .

آقاي صالح سجادي ،رئيس خانه ي شاعران تبريز ،درباره جشنواره ي سراسري شعر تبريز توضيحاتي ارائه دادند .همچنين يادآور شدند كه به زودي كارگروه شعر تركي كلاس هاي  فضولي خواني را با تدريس استاد يحيي شيدا برگزار خواهد كرد.

سپس ،آقاي ناظمي توضيحاتي درباره جشن يكصدمين سال تاسيس شهرداري ارائه فرمودند.همچنين ناظمي به برخي ناهماهنگي هاي موجود در مورد نمايشگاه و عدم حضور سازمان فرهنگي در ان اشاره كرده و اين ناهماهنگي را ناشي از عدم هماهنگي مسئولين برگزاري نمايشگاه با سازمان اعلام كردند.ناظمي اضافه كردن : به دليل تنگي جاي تعيين شده ،سازمان تصميم گرفت در نمايشگاه شركت نكند همچنين ناظمي تاكيد كرد كه سازمان آماده همكاري صميمانه با خشت در مورد برگزاري هر بهتر جشنواره شعر سراسري تبريز مي باشد و يادآور شد كه از همين الان بايد تبليغات اين كار شروع شود .

سپس محمد لوايي ،يكي از شاعران برجسته استان درباره شعر تركي و مسائل و گرفتاريهاي آن سخنراني كردند .لوايي گفت : من بسيار خرسندم كه محافلي اين چنين براي ادبيات ما وجود دارد تا شاعران و در كل شعر بتواند محلي براي ابراز وجود داشته باشد تا بدين وسيله شعر و ادبيات زنده بمانند و شعر امروز آذربايجان با وجود چنين مكانهايي گام هاي ترقي را يكي پس از ديگري خواهد پيمود .شعر سربست مدرن و شعر پست مدرن امروزه بايد به صورتي كاملا قاعاده مند تعريف شود چرا كه شعر سربست مدرن بي ارتباط با فضاهاي شعر پست مدرن نيست.مختصاتي كه مربوط به به شعر امروز آذربايجان است در كتاب هاي نويسندگاني چون حيبيب ساحر ،صالح عطايي و ... به تفصيل بيان شده و شناختي كافي از مكتب شعري آذربايجان ارائه مي دهد .

لوايي اضافه كرد : من چنين اعتقاد دارم كه شعر امروز آذربايجان از شعر امروز باكو يك قدم جلوتر است و اين ناشي از سياست بازيهاي است كه در شعر امروزي باكو وجود دارد و مستقيما بر ادبيات تاثير مي گذارد.

شعر امروز آذربايجان به خوبي براي دنيا معرفي و عرضه نشده است و شعر تركي آن گونه كه بايد مطرح نشده است .لوايي همچنین به اظهار نظر یک شاعر فرانسوی در باره ی شعر آذربایجان - از قول شاعر معروف "سليمان اوغلو"- اشاره كرده و گفت :او مي گويد آذربايجاني ها بايد از شعر معذرت بخواهند ،بنده با اين نوع تفكر موافق نيستم .... وي در خاتمه ي صحبت اش بيان داشت كه : وجود قالب هاي مختلف عروضي و گاه غير عروضي در جاي خود داراي اهميت بسزايي است.هر چند همه ي اينها در زمان و مكان خاص خود ارزش والاتري دارند.شعر امروز آذربايجان به نوعي دچار بي زباني شده است و براي پيشرفت و ترقي به نقدي سالم  و هدفمند احتياج دارد .لوايي با اين جمله به سخنان خود پايان داد : هنر را براي هنر دوست داريم و انسان را براي انسان بودن اش.

برنامه با شعري خواني صالح سجادي به كار خود ادامه داد .در ادامه خانم مهدي پور ،مسئول كارگروه ترجمه شعري از والت ويتمن به نام كاپتان  را قرائت كردند.(ابتدا بيوگرافي مختصري از شاعر گفته شد ،سپس اصل شعر به زبان انگليسي قرائت گرديد و بعد ترجمه ي شعر خوانده شد .)

در ادامه شاعران اشعار خود را ارائه دادند شاعران اين هفته آقاي اسلامي ،خانم دانشمند، آقاي امير محمدي ،آقاي دومان اردم ،آقاي خلفي ،خانم بهروز ،خانم عالم ،آقاي سعيد حيدري ....

جلسه راس ساعت 1/18 به كار خود پايان داد .

 اشعار انتخابي اين هفته :

1-     صالح سجادي :قرنيه ها

اگرچه ذهن بشر قرنهاست خسته ي توست اگرچه متن تو را دوره کرده حاشيه ها

ولي هنوز به ذات تو پي نبرده کسي فراتريد هنوز از تمام فرضيه ها

سفالگربه کدامين جنون تورا پي ريخت چه شدکه طرح تو در ذهن او مجسم شد

چگونه بر سر ذوقي چنين سليم آمد که تا تو شعر شدي باختند قافيه ها

چقدر ساکت و ژرف و دقيق و بي نقص اند تصوري که من از چشمهايتان دارم

بلوغ هندسه در چشم گوشه گير شماست حضور دايره اي در ميان زاويه ها

تو حس مقطع اين آفرينشي آري دوازده صنعت در تو مختصر شده است

نهفته است به دقت، به حوصله، به شکوه، در استعاره ي تو ازدحام مکنيه ها

سي و دو باديه ي پر رديف دندانهات بساز اين تن تفتيده را و مهمان کن

به شرب باديه اي شير از تبسمتان که شيره ي تن من را مکيده باديه ها

زمين باکره اين وسعت سترون را عصاي سحر تو با يک اشاره مريم کرد

و عنقريب که در مصر بر کرانه ي نيل هزار موسي فارغ شوندآسيه ها

زمان به ساعت من يک دقيقه تا صفر است شتاب عقربه ها را گرفته بغض زمين

زمان در آخر هر پنج شنبه مي پرسد رسيده اند به پنجاه و چند ثانيه ها

□

 کنار پنجره زل مي زنم به ظلمت شهر ،چقدر بوي کفن مي دهد خيابانها

پکي عميق به سيگار و رخوتي ديگر، رسيده اند به اعصاب زخمي ام ريه ها

گرفته دست مرا روزنامه اي کهنه عبور مي دهد از کوچه ي حوادث شهر

جنون و خود کشي و جذر و مدﹼ سطح سهام، تجاوز و سرقت قتل عمدها ديه ها

ميان مردم اين شهر عده اي هستند که در پس سرشان جاي چکش قاضي است

و دلخوش اند به حکم اداره اي که در آن، نشسته گرد عدالت به روي دو سيه ها

اگر چه ردشدن از اين قضيه بهتر بود ولي ميان همين مردم عده اي ديگر...

نه بهتر است حساب کثيفشان باشد سپرده دست زمان تا به روز تسويه ها

در خروجي کشتارگاهمان قفل است گرفته بوي تعفن تمام دنيا را

درون محفظه ي سربي زمين گيجيم و سوخته است کليد تمام تهويه ها

جهان هميشه به افراط يا به تفريط است جهان سراسر سوء است اي تعادل محض

دو نيمه است يکي نيمه ي اضافه ي وزن، و نيم ديگر آن نيز سوء تغذيه ها

کجاست دامن پاکت که دست آويزيم کدام سايه زمين را پناه خواهد داد ؟!

جهان جنب شده کو گنگ غسل تعميدت؟ چقدر پينه که ننگ است روي ناصيه ها

تو يا مسيح و يا سوشيانس يا هرچه، هرآنچه هستي بر خيز تا که بر خيزند

به پاي پرچمتان سرخ جامگان ارس ،کنار رستم ها حمزه ها شواليه ها

نشسته ايم كه ساعت دوازده بشود ،كه فرق ساعت بشكافد و به امر پدر

سلام سرخ تو گلدسته را به سجده برد ،كه ذوالفقار شوي بر سر معاويه ها

 □

 کنار پنجره لم داده شب به سنگيني، سپرده گوش به آواي ديلمان (بنان)

غزل نفس نفسم مي زند غزل شده است به جاي مدح شما اعتذار هجويه ها

چقدر جمعه که در پشت پرده اي از اشک، کنار پنجره هايي همه شبيه به هم

نشسته اند هزاران هزار چشم کبود و بي قرار تو لرزيده اند قرنيه ها

2-     امير محمدي

اين چنين است

دير شدن شب

                    دلتنگي را به التفات وا مي دارد

تا التهاب واژه را

                       خنكاي مرهمي كند

 جاخوش كرده در سرانگشتان شاعر.

در بند – بند همين تن آزرده است

دل،

      كه زيركانه تاب نمي آرد و

                             در فهم مصري ترين شهرزاد ها نمي گنجد

كه چار ديوار بلند شاعر كجاي تن

براي ماديانش تنگ تر مي شود

راست چگونه اي كه

                            از ماه استعاره مي سازد و

                                                      از زن چيزي شبيه اسطوره

كه تن اش بوي مريم مي دهد و

هرم نفس اش طرح مسيح مي دمد

                                            بر تمام خورشيدهاي دنيا

اين چنين است

           كه زن

                     گل اندام شاعر مي شود